350 και πλέον κλήσεις για αδέσποτα σε δύο μήνες – Κι όμως, στο Δημοτικό Συμβούλιο Εορδαίας αμφισβητούν την ανάγκη συνεργασίας με τα φιλοζωικά σωματεία!
Φιλοζωικό Σωματείο Προστασίας Αδέσποτων Ζώων Πτολεμαΐδας «Οι Αδέσποτοι Ήρωες»
Πτολεμαΐδα, 22 Οκτωβρίου 2026
«Τα φιλοζωικά σωματεία δεν είναι εμπόδιο για τον Δήμο Εορδαίας. Είναι οι άνθρωποι που καλούνται να καλύψουν καθημερινά τις ελλείψεις του.»
Απάντηση στις τοποθετήσεις δημοτικών συμβούλων σχετικά με τη συνεργασία του Δήμου Εορδαίας με νόμιμα φιλοζωικά σωματεία και οργανώσεις.
Με ιδιαίτερο προβληματισμό παρακολουθήσαμε τις τοποθετήσεις δημοτικών συμβούλων κατά τη συζήτηση για την τροποποίηση του προγράμματος διαχείρισης αδέσποτων ζώων του Δήμου Εορδαίας.
Ακούσαμε ερωτήματα για το τι κερδίζει ο Δήμος από τη συνεργασία με φιλοζωικά σωματεία, γιατί χρειάζεται έγγραφη συμφωνία, ακόμη και κατά πόσο η παρουσία εξωτερικών φορέων μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα καλείται να επιλύσει.
Αλήθεια, σε ποια πραγματικότητα ζουν όσοι αντιμετωπίζουν τη θεσμοθετημένη συνεργασία με τους εθελοντές ως πιθανό πρόβλημα;
Είναι η ίδια πραγματικότητα στην οποία καθημερινά εντοπίζονται τραυματισμένα ζώα, εγκαταλελειμμένα κουτάβια και αδέσποτα που χρειάζονται άμεση περίθαλψη; Είναι η πραγματικότητα των πολιτών που αναζητούν βοήθεια και των εθελοντών που προσπαθούν να ανταποκριθούν, ακόμη και όταν οι αρμόδιες υπηρεσίες αδυνατούν να παρέμβουν εγκαίρως;
Ο νόμος προβλέπει ρητά την έγγραφη συνεργασία. Δεν πρόκειται για προσωπική επινόηση κανενός.
Θεωρούμε απαραίτητο να υπενθυμίσουμε στους δημοτικούς συμβούλους το άρθρο 10 παρ. 2 του Ν. 4830/2021.
Η συγκεκριμένη διάταξη προβλέπει ότι οι δήμοι μπορούν, με απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου, να συνάπτουν έγγραφες συμφωνίες συνεργασίας με φιλοζωικά σωματεία και μη κερδοσκοπικές οργανώσεις που είναι εγγεγραμμένα στο αρμόδιο Υπομητρώο του Εθνικού Μητρώου Ζώων Συντροφιάς (ΕΜΖΣ).
Επομένως, η έγγραφη συμφωνία δεν είναι κάτι παράλογο, αλλά διαδικασία που προβλέπεται από την ίδια τη νομοθεσία.
Και οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τρία πράγματα:
Η σύναψη συμφωνίας δεν συνεπάγεται αυτομάτως οικονομική αποζημίωση του σωματείου.
Δεν συνεπάγεται ότι ο Δήμος απαλλάσσεται από τις νόμιμες αρμοδιότητες και υποχρεώσεις του.
Ούτε μετατρέπει τον εθελοντισμό σε υποχρεωτική, απλήρωτη εργασία.
Η συμφωνία μπορεί να καθορίζει το αντικείμενο της συνεργασίας, τις αρμοδιότητες κάθε πλευράς, τις διαδικασίες παρέμβασης και τους όρους υπό τους οποίους θα πραγματοποιούνται οι δράσεις.
Είναι λοιπόν απορίας άξιο πώς μια διαδικασία που προβλέπεται ρητά από τον νόμο παρουσιάστηκε στη συνεδρίαση περίπου ως περιττή ή προβληματική.
Προς τον κ. Καραφουλίδη: Τι κερδίζει ο Δήμος; Ας μιλήσουμε για την πραγματικότητα της Πτολεμαΐδας.
Ο κ. Καραφουλίδης έθεσε επανειλημμένα το ερώτημα ποιο είναι το ουσιαστικό όφελος του Δήμου από τη συνεργασία με φιλοζωικά σωματεία και γιατί αυτή πρέπει να αποτυπωθεί εγγράφως.
Απαντούμε δημόσια:
Ο Δήμος μπορεί να ωφεληθεί από την οργανωμένη συμμετοχή εθελοντών στον εντοπισμό ζώων που χρειάζονται βοήθεια, στην αναζήτηση φιλοξενιών, στη στήριξη της περίθαλψης, στην προώθηση υιοθεσιών και στην ενημέρωση των πολιτών.
Οι πολίτες μπορούν να έχουν περισσότερους διαθέσιμους διαύλους επικοινωνίας και τα ζώα περισσότερες πιθανότητες να λάβουν την αναγκαία φροντίδα.
Αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για να μη λειτουργούν οι δημοτικές υπηρεσίες. Αποτελεί έναν πρόσθετο μηχανισμό συνεργασίας προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.
Μόνο το δικό μας σωματείο, κατά το διάστημα Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 2026, έχει δεχθεί περισσότερες από 350 τηλεφωνικές κλήσεις και αναφορές πολιτών για ζητήματα αδέσποτων, τραυματισμένων ζώων και νέων περιστατικών στην περιοχή.
Πρόκειται για στοιχεία της δικής μας δραστηριότητας, τα οποία αποτυπώνουν την πίεση που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.
Σε αρκετές περιπτώσεις έχουμε διαπιστώσει αδυναμία έγκαιρης ανταπόκρισης των αρμόδιων δημοτικών υπηρεσιών, με αποτέλεσμα οι πολίτες να αναζητούν λύσεις από τους εθελοντές.
Αν πράγματι δεν υπάρχει ανάγκη συνεργασίας, όπως αφήνεται να εννοηθεί από ορισμένες τοποθετήσεις, τότε ποιος θα απαντήσει σε αυτές τις εκατοντάδες κλήσεις; Ποιος θα αναλάβει τα τραυματισμένα ζώα; Ποιος θα αναζητήσει αναδόχους και οικογένειες;
Και ένα ακόμη ερώτημα:
Όσοι αμφισβητούν την αναγκαιότητα συνεργασίας με τα φιλοζωικά σωματεία, γνωρίζουν πραγματικά πόσα περιστατικά αναλαμβάνουν οι εθελοντές επειδή δεν υπάρχει άμεση ανταπόκριση των αρμόδιων υπηρεσιών;
Χωρίς τη δράση του σωματείου μας και άλλων ενεργών εθελοντών, εκτιμούμε ότι πολύ περισσότερα ζώα θα παρέμεναν αβοήθητα και η πίεση από τα αδέσποτα στην πόλη θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη.
Κύριε Καραφουλίδη, υπήρξατε και ο ίδιος υπεύθυνος για την περισυλλογή αδέσποτων ζώων. Ποιος ήταν ο δικός σας απολογισμός;
Υπάρχει, όμως, ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο που δεν μπορούμε να παραλείψουμε.
Ο κ. Ανέστης Καραφουλίδης δεν είναι ένας δημοτικός σύμβουλος που έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με το ζήτημα της διαχείρισης των αδέσποτων.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της τοπικής εφημερίδας «Πτολεμαίος», στις 8 Οκτωβρίου 2014, επί δημαρχίας Σάββα Ζαμανίδη, ο ίδιος είχε οριστεί εντεταλμένος δημοτικός σύμβουλος με αντικείμενο την περισυλλογή αδέσποτων ζώων.
Επομένως, γνωρίζει από πρώτο χέρι τις δυσκολίες της διαχείρισης και τις ευθύνες της δημοτικής διοίκησης.
Και εδώ προκύπτει ένα ουσιαστικό ζήτημα.
Κατά την ίδια δημοτική περίοδο, το πρόβλημα των αδέσποτων εξακολουθούσε να απασχολεί έντονα την Πτολεμαΐδα.
Τον Φεβρουάριο του 2016, ο τότε δήμαρχος Σάββας Ζαμανίδης αναφερόταν δημόσια στη συνεχιζόμενη αύξηση των αδέσποτων, στον υπερπληθυσμό του κυνοκομείου και στις δυσκολίες συνεργασίας με φιλόζωους.
Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, η κατάσταση αποτελούσε αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης στο Δημοτικό Συμβούλιο, με τον τότε δήμαρχο να αναγνωρίζει την έξαρση του πληθυσμού των αδέσποτων στην πόλη και στους οικισμούς.
Αυτή η ιστορική εμπειρία δεν μπορεί να αγνοείται στη σημερινή συζήτηση για την αναγκαιότητα συνεργασίας με φιλοζωικά σωματεία.
Κύριε Καραφουλίδη, αφού έχετε ασκήσει ο ίδιος σχετική αρμοδιότητα, θεωρούμε απολύτως εύλογο να απαντήσετε δημόσια:
- Ποια συγκεκριμένα αποτελέσματα επιτεύχθηκαν κατά τη δική σας θητεία ως εντεταλμένου συμβούλου για την περισυλλογή αδέσποτων;
- Πόσα αδέσποτα περισυνελέγησαν και ποια ήταν η αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων;
- Ποιες πρωτοβουλίες αναλάβατε για την αντιμετώπιση του προβλήματος;
- Ποια ήταν η συνεργασία σας με τους τότε ενεργούς φιλόζωους και τα φιλοζωικά σωματεία;
- Με βάση αυτή την εμπειρία, γιατί σήμερα αντιμετωπίζετε με επιφυλάξεις μια θεσμοθετημένη συνεργασία που μπορεί να συμβάλει στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των αδέσποτων;
Το να αναρωτιέται σήμερα ένας πρώην αρμόδιος για τα αδέσποτα τι μπορεί να προσφέρει η συνεργασία με φιλοζωικά σωματεία αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, όταν κατά την περίοδο της προηγούμενης δημοτικής διοίκησης καταγράφονταν σοβαρά προβλήματα διαχείρισης και δυσκολίες συνεργασίας.
Δεν αποδίδουμε σε ένα πρόσωπο το σύνολο των προβλημάτων εκείνης της περιόδου. Ούτε παραγνωρίζουμε ότι οι δυσκολίες στη διαχείριση των αδέσποτων είναι διαχρονικές.
Ωστόσο, όποιος έχει διατελέσει αρμόδιος για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα οφείλει να λαμβάνει υπόψη τη δική του διοικητική εμπειρία όταν αξιολογεί τις σημερινές δυνατότητες συνεργασίας.
Η προηγούμενη άσκηση αρμοδιότητας δεν αποτελεί λόγο να αποφεύγεται η κριτική. Αποτελεί επιπλέον λόγο να υπάρχει συγκεκριμένος απολογισμός, τεκμηριωμένες προτάσεις και σαφής εξήγηση των σημερινών θέσεων.
Η Πτολεμαΐδα δεν έχει ανάγκη από περισσότερη αμφισβήτηση της εθελοντικής προσφοράς. Έχει ανάγκη από πραγματικές λύσεις.
Προς τον κ. Παπαδόπουλο: Η ευθύνη του Δήμου δεν καταργείται με τη συνεργασία. Αυτό ακριβώς απαιτούμε κι εμείς.
Κατά τη συνεδρίαση εκφράστηκε η αντίρρηση ότι η εθελοντική προσφορά δεν πρέπει να μετατρέπεται σε οργανωμένη μεταφορά δημοτικών αρμοδιοτήτων σε εξωτερικούς φορείς.
Σε ένα σημείο συμφωνούμε απολύτως: ο Δήμος Εορδαίας οφείλει να έχει την ευθύνη της διαχείρισης των αδέσποτων ζώων.
Αυτό προβλέπει και το άρθρο 10 παρ. 1 του Ν. 4830/2021.
Ωστόσο, άλλο πράγμα είναι να απαιτεί κανείς πλήρως στελεχωμένες και αποτελεσματικές δημοτικές υπηρεσίες και άλλο να αντιμετωπίζει επιφυλακτικά ακόμη και τη νόμιμη συνεργασία με όσους προσφέρουν εθελοντικά.
Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.
Τα φιλοζωικά σωματεία δεν πρέπει να υποκαθιστούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πρέπει όμως να μπορούν να συνεργάζονται θεσμικά μαζί της.
Δεν διεκδικούμε τις αρμοδιότητες του Δήμου. Απαιτούμε να ασκούνται αποτελεσματικά.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι οι εθελοντές βοηθούν τον Δήμο. Είναι ότι συχνά οι εθελοντές αναγκάζονται να αναζητούν μόνοι τους λύσεις σε περιστατικά για τα οποία η ευθύνη ανήκει στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Ας απαντήσουν, λοιπόν, όσοι εκφράζουν αυτές τις επιφυλάξεις:
- Πώς ακριβώς υπονομεύεται η λειτουργία του Δήμου όταν ένα νόμιμο φιλοζωικό σωματείο συμβάλλει στην εύρεση οικογενειών για αδέσποτα ζώα;
- Ποιο πρόβλημα δημιουργεί η συνεργασία όταν εθελοντές βοηθούν στον εντοπισμό και στη φροντίδα τραυματισμένων ζώων;
- Γιατί η ύπαρξη ενός σαφούς και νόμιμου πλαισίου συνεργασίας αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα και όχι ως τρόπος να καθοριστούν οι ευθύνες κάθε πλευράς;
Η απαίτηση να αναλάβει ο Δήμος πλήρως τις ευθύνες του είναι απολύτως θεμιτή. Η αμφισβήτηση όμως της χρησιμότητας των φιλοζωικών σωματείων δεν λύνει καμία από τις σημερινές ελλείψεις.
Πόσοι από όσους τοποθετήθηκαν έχουν επισκεφθεί το δημοτικό κυνοκομείο;
Θέτουμε δημόσια ένα ακόμη ερώτημα προς τους δημοτικούς συμβούλους που συμμετείχαν στη συζήτηση:
Πόσοι έχουν πραγματοποιήσει αυτοψία στο δημοτικό κυνοκομείο της Εορδαίας;
Πόσοι έχουν ζητήσει αναλυτική ενημέρωση για τον αριθμό των φιλοξενούμενων ζώων, τις συνθήκες διαβίωσής τους, την κτηνιατρική παρακολούθηση, τις ανάγκες του προσωπικού και τις διαδικασίες υιοθεσίας;
Πόσοι γνωρίζουν πόσα νέα περιστατικά καλείται να διαχειριστεί ο Δήμος κάθε μήνα και σε πόσα από αυτά ανταποκρίνεται αποτελεσματικά;
Πόσοι έχουν συνομιλήσει με εθελοντές που αναγκάζονται να αναζητούν φιλοξενίες, να καλύπτουν κτηνιατρικά έξοδα και να μεταφέρουν τραυματισμένα ζώα με δικά τους μέσα;
Διότι είναι εύκολο να συζητούμε μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου για το αν χρειάζονται οι φιλοζωικές οργανώσεις.
Το δυσκολότερο είναι να αντιμετωπίζουμε καθημερινά την πραγματικότητα στους δρόμους της Πτολεμαΐδας.
Η συζήτηση για το πρόγραμμα αδέσποτων δεν μπορεί να περιορίζεται στην έγκριση ή απόρριψη μιας εισήγησης. Χρειάζεται πραγματικός έλεγχος της εφαρμογής του.
Και αυτός ο έλεγχος δεν γίνεται αποκλειστικά από τις καρέκλες μιας αίθουσας συνεδριάσεων. Χρειάζεται παρουσία εκεί όπου βρίσκονται τα προβλήματα.
Ένα συγκεκριμένο ερώτημα προς την αντιδήμαρχο κ. Άννα Καΐδου για τις «Αδέσποτες Πατούσες».
Κατά τη συζήτηση, η αρμόδια αντιδήμαρχος αναφέρθηκε σε φιλοζωικά σωματεία και ομάδες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, μεταξύ των οποίων και οι «Αδέσποτες Πατούσες».
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, δεν προκύπτει εγγραφή της συγκεκριμένης ομάδας στο Υπομητρώο Φιλοζωικών Σωματείων και Οργανώσεων του ΕΜΖΣ.
Θέτουμε, επομένως, ένα σαφές και συγκεκριμένο ερώτημα προς την κ. Καΐδου:
Με ποια ακριβώς θεσμική ιδιότητα παρουσιάζονται οι «Αδέσποτες Πατούσες» ως φιλοζωικό σωματείο και υπάρχει καταχώρισή τους στο αρμόδιο Υπομητρώο του ΕΜΖΣ, όπως απαιτεί ο Ν. 4830/2021 για τη σύναψη έγγραφης συνεργασίας με Δήμο;
Η ερώτηση είναι συγκεκριμένη και αφορά αποκλειστικά τη νομιμότητα της θεσμικής εκπροσώπησης και συνεργασίας.
Δεν αμφισβητούμε το δικαίωμα κανενός πολίτη ή ομάδας να βοηθά τα ζώα.
Ωστόσο, άλλο πράγμα είναι μια άτυπη ομάδα εθελοντών και άλλο ένα νομίμως συσταθέν και εγγεγραμμένο φιλοζωικό σωματείο.
Η διάκριση αυτή δεν αποτελεί προσωπική επιλογή ή αντιπαράθεση. Προκύπτει από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και οφείλει να γίνεται σεβαστή από κάθε δημόσιο φορέα.
Υιοθεσίες: Τα ζώα δεν χρειάζονται μόνο μια θέση σε κλουβί. Χρειάζονται μια πραγματική ευκαιρία να βρουν οικογένεια.
Ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα στη διαχείριση των αδέσποτων ζώων είναι η ουσιαστική προώθησή τους προς υιοθεσία.
Το άρθρο 10 παρ. 1 του Ν. 4830/2021 περιλαμβάνει ρητά την αναδοχή και την υιοθεσία στις βασικές υποχρεώσεις των δήμων.
Ο Δήμος έχει τη δυνατότητα και την ευθύνη να καταχωρίζει τα ζώα στην Πανελλήνια Πλατφόρμα Υιοθεσίας και να μεριμνά για την ολοκλήρωση των διαδικασιών.
Ωστόσο, η απλή καταχώριση ενός ζώου σε μια ηλεκτρονική πλατφόρμα δεν αρκεί για να του εξασφαλίσει πραγματικές πιθανότητες υιοθεσίας.
Απαιτείται συνεχής προβολή, ενημέρωση των πολιτών, φωτογραφικό υλικό, δημοσιεύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παρουσία στα τοπικά μέσα ενημέρωσης και ενεργή αναζήτηση ενδιαφερόμενων οικογενειών.
Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του σωματείου μας, πολλά από τα ζώα που βρίσκονται υπό τη διαχείριση του Δήμου δεν προωθούνται συστηματικά προς υιοθεσία στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα.
Αποτέλεσμα είναι ζώα να παραμένουν σε κλουβιά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και για χρόνια, χωρίς την προβολή που θα μπορούσε να αυξήσει τις πιθανότητές τους να αποκτήσουν οικογένεια.
Και εδώ ακριβώς αναδεικνύεται ξανά η αναγκαιότητα συνεργασίας με τα νόμιμα φιλοζωικά σωματεία.
Ένας Δήμος μπορεί να διαχειρίζεται διοικητικά τις υιοθεσίες. Όταν όμως δεν διαθέτει επαρκή μηχανισμό προβολής και αναζήτησης οικογενειών, η ουσιαστική συνεργασία με ενεργά φιλοζωικά σωματεία αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Τα σωματεία μπορούν να παρουσιάζουν τα ζώα, να αναζητούν υποψήφιους αναδόχους, να επικοινωνούν με ενδιαφερόμενους, να αξιοποιούν τα δίκτυα εθελοντών και να προωθούν υιοθεσίες εντός και εκτός περιοχής.
Χωρίς αυτή τη συνεργασία, όταν οι δημοτικές υπηρεσίες δεν καλύπτουν αποτελεσματικά τις ανάγκες προβολής, πολλά ζώα στερούνται στην πράξη σημαντικές ευκαιρίες να βρουν οικογένεια.
Και αυτό δεν είναι ένα δευτερεύον ζήτημα.
Κάθε επιτυχημένη υιοθεσία σημαίνει ένα ζώο λιγότερο στο κυνοκομείο, μία θέση που απελευθερώνεται για κάποιο άλλο ζώο που έχει ανάγκη και, κυρίως, μία ζωή που αλλάζει.
Δεν αρκεί να κρατάμε ένα ζώο ζωντανό μέσα σε ένα κλουβί. Οφείλουμε να του δίνουμε και την πραγματική δυνατότητα να φύγει από αυτό.
Πώς, λοιπόν, μπορεί να αμφισβητείται η χρησιμότητα των φιλοζωικών σωματείων, όταν η ενεργή προώθηση υιοθεσιών αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τομείς στους οποίους μπορούν να προσφέρουν;
Η πραγματική λύση δεν βρίσκεται στην απομάκρυνση των εθελοντών.
Η διαχείριση των αδέσποτων ζώων απαιτεί πρόληψη, στειρώσεις, κτηνιατρική περίθαλψη, καταγραφή, ουσιαστικές υιοθεσίες και οργανωμένη ανταπόκριση στα επείγοντα περιστατικά.
Απαιτεί επίσης συνεργασία με τους πολίτες και με τα νομίμως λειτουργούντα φιλοζωικά σωματεία.
Ο Δήμος Εορδαίας οφείλει να ενισχύσει τις υπηρεσίες του, να διαθέτει επαρκές προσωπικό και μέσα και να εξασφαλίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του επιχειρησιακού προγράμματος για τα αδέσποτα.
Παράλληλα, χρειάζεται ουσιαστική αξιοποίηση της εθελοντικής προσφοράς, χωρίς να μεταφέρονται στους εθελοντές οι θεσμικές και οικονομικές υποχρεώσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Είναι αναγκαία η συστηματική καταγραφή και αξιολόγηση των περιστατικών, η αποτελεσματική αντιμετώπιση των επειγόντων, η ενίσχυση της προώθησης των υιοθεσιών και η διαφάνεια ως προς τα αποτελέσματα του δημοτικού προγράμματος.
Το να μη συνεργάζεται ένας Δήμος με φιλοζωικά σωματεία δεν τον καθιστά αυτομάτως περισσότερο αποτελεσματικό ή περισσότερο ανεξάρτητο.
Αντιθέτως, όταν υπάρχουν ήδη σοβαρές λειτουργικές ελλείψεις, η απουσία συνεργασίας μπορεί να στερήσει από τα ζώα και τους πολίτες μια επιπλέον δυνατότητα υποστήριξης.
Εκεί πρέπει να επικεντρώνεται η ουσιαστική συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Κλείνοντας
Η κριτική προς τη δημοτική αρχή είναι αναγκαία. Ο έλεγχος των δημόσιων αποφάσεων, των οικονομικών στοιχείων και της νομιμότητας κάθε συνεργασίας είναι επίσης αναγκαίος.
Δεν μπορεί όμως η δικαιολογημένη απαίτηση για αποτελεσματικές δημοτικές υπηρεσίες να μετατρέπεται σε αμφισβήτηση της αξίας μιας συνεργασίας που ο νόμος προβλέπει και η πραγματικότητα συχνά καθιστά απαραίτητη.
Εμείς δεν βρισκόμαστε καθημερινά στους δρόμους επειδή κάποιος μας υποχρεώνει με ένα συμφωνητικό. Βρισκόμαστε επειδή υπάρχουν ζώα που χρειάζονται βοήθεια.
Οι εθελοντές δεν είναι ούτε δωρεάν προσωπικό του Δήμου ούτε αντίπαλοί του.
Είναι πολίτες που αφιερώνουν προσωπικό χρόνο, χρήματα και δυνάμεις για ζώα που διαφορετικά ενδέχεται να παραμείνουν αβοήθητα.
Δεν ζητούμε προνόμια. Δεν ζητούμε να αναλάβουμε τη διοίκηση των δημοτικών υπηρεσιών.
Ζητούμε νομιμότητα, διαφάνεια, πραγματική συνεργασία και ουσιαστική προστασία των ζώων.
Και προς κάθε δημοτικό σύμβουλο, ανεξαρτήτως παράταξης, θέτουμε ένα τελευταίο ερώτημα:
Αν θεωρείτε ότι ο Δήμος πρέπει να τα αντιμετωπίζει όλα μόνος του, μπορείτε να εγγυηθείτε ότι από αύριο κανένα τραυματισμένο ή εγκαταλελειμμένο ζώο δεν θα μείνει χωρίς την προβλεπόμενη φροντίδα;
Γιατί, μέχρι να υπάρξει αυτή η πραγματική δυνατότητα, οι εθελοντές θα συνεχίσουν να βρίσκονται εκεί.
Θα συνεχίσουμε να βοηθούμε τα ζώα, αλλά και να ασκούμε δημόσιο έλεγχο σε κάθε αρμόδιο φορέα, χωρίς εξαιρέσεις.
Η προστασία των αδέσποτων δεν είναι πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι θεσμική υποχρέωση και ζήτημα ευθύνης απέναντι στα ζώα και στους πολίτες.
«Οι Αδέσποτοι Ήρωες»
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Σας ευχαριστουμε για το σχόλιο σας. Κοινοποιήστε την ανάρτηση μας να την δει περισσότερος κόσμος